و اما نظرات همسفرهای گل

سامان :

بزرگ باش و عمیق!
دریا حتی بعد از طوفان هم دریاست.

هر شکست پیامی داره. با بررسی شکست، ما می تونیم ایراد روشمون رو بفهمیم و اونو برای یه موفقیت بزرگ رفع کنیم.
تنها نکته ای که هست اینه که نباید شکست، ما رو برافروخته و عصبانی کنه. در آرامش هست که می تونیم ایرادمون رو بشناسیم.

وهاب:

راستش یه سری انجامش میدن ولی اصلا پشیمون نمیشن.و باز ادامه میدن..اما اونچیزی که مارو وادار میکنه به اینکه بخوایم ترک کنیم اون پشیمونیه بعد از انجامشه.من خودم بعد از هر بار انجام دادن احساسی شبیه به خود کشی بهم دست میداد.
راهی که ما داریم طی میکنیم مثل مسابقه دو ماراتن هستش.توی این مسیر موانعی هست که اسمش همون شکسته...مسلما یه دونده باید از رو موانع بپره تا بتونه به خط پایان برسه!
پیروزی آسان به دست نمیاد.هر کس امیدش و از دست نده پیروز میشه

پس نباید توقع داشته باشیم یک شبه پیروز بشیم و تغییر کنیم

داداش گلم (نظرشو خصوصی داد منم اسمشو نمیارم)

اصولا به نظر من باید این شکست ها رو به عنوان آجر هایی دونست که می توان به وسیله ی آنها یک پل محکم به موفقیت ساخت.حالا اینکه چجوری شکست ها آجر بشن خودش کلی جای بحث داره .همین شکست ها می تونند بجای آجر نقش چنان فشاری رو بازی کنند که مثل زلزله همون نصفه پل رو هم خراب کنه.باید شکست ها غروب هایی باشند که طلوع درخشان تری به همراه دارند برای همین هم هست که داشتن پشتکار یکی از اصولی ترین صفات شخص موفق چه در ترک و چه در زندگی روزمره است.

خیلی زیبا گفتی...

فضول خان(خواننده بی وبلاگ وبلاگای ترک)

سلام

با این حرفت که "شکستها را از بالا نگاه کردم" خیلی حال کردم. به نظرم آدم همیشه باید سعی کنه که یه نقشه مانند از مسیری که داره میره داشته باشه و یا با یه راهنما که مسیر رو میشناسه بره.
این نگاه کردن از بالا به آدم نقشه میده، راهنما میده.
(این عکسی هم که گذاشتی خیلی خوبه؛ هم زحمت کشیدن توی مسیر رو نشون میده و هم روشنایی و زیبایی هدف رو)

ان شاء الله که خدا به هممون توی مسیر نزدیک شدن به خودش کمک کنه.

اهنگر:

اغلب برخوردای من با شکستها خودش یه شکست دیگه اس

البته مرد اهنگر الان داره یه دوره جدید را تجربه می کنه

یادم رفته

سلام بر آقا داوود
من شخصا شکست ها رو فراموش می کردم.یعنی به جای فوکوس روی "شکست" و تبعا روی خودارضایی و مرور مراحلش، به خودم می گفتم این آخرین باریه که این احساس لعنتی" پشیمانی" رو داری.برا من که کارساز بود. البته من دوره ترک 10 روزه و 20 روزه و غیره نداشتم. شروع کرده بودم تا هر جا که بتونم.با مسابقات ماهانه کانون ترک.

باید راه راضی کردن خودت رو برای انجام ندادن دوباره اون پیدا کنی. این نظر منه
راهی که متقاعدت کنه که مقاومت کنی و به سختی ها لبخند بزنی
اوقاتتون خوش

اسیر نفس

سلام همونطوری که از تجربه دوستامون معلومه و تحقیقاتی که من کردم و شناختی که من از انسان نوع خودم دارم به این نتیجه رسیدم که من و خیلی های دیگه از به انجام رساندن ترک خودارضایی عاجزیم و تنها کسی که می تونه ما رو ترک بده خودشه .
تنها کاری که الان توی مرحله ای که هیچ خواست و اراده ای ندارم فقط از خودش بخوام و با او صحبت کنم و مشکلاتم رو پیش او ببرم و نمازم را ...

ولی به هر حال برای غوطه ور شدن در اب باید مثل یه تخته شد و باید خواست و اراده کرد و از سکوی شکستها پرید و خود را به او سپرد

مهدی

سلام.

××به نظر منم آدم وقتی میتونه ترک کنه که زندگیش و فرصتهاش، دارن به خاطر خود ارضایی نابود میشن و از دست میرن.

××وقتی میتونه ترک کنه که واقعا از دست خود ارضایی خسته شده باشه و بخواد ازمرداب و سراب اون بیرون بیاد.

××وقتی میتونه ترک کنه که بخواد از این وضعیتی که داره بیرون بیاد و بخواد برای رسیدن به آرزوهاش پرواز کنه.

××وقتی میتونه ترک کنه که لذت زندگی بدون خود ارضایی،براش خیلی بیشتر از لذت خود ارضایی باشه.

××وقتی میتونه ترک کنه که سختی راه ترک خود ارضایی،براش شیرین تر از خود ارضایی باشه.

و...


با آرزوی موفقیت برای همه کسانی که میخوان خود ارضایی رو ترک کنن.

سایه۸۸

با سلام

به نظر من اول بايد فهميد كه اين يه واقعيته كه انسان با خودارضايي تمركزشو از دست ميده و اين از دست دادن تمركز باعث از دست رفتن موقعيتهاي پيشرفت در زندگي ميشه ... و اين يه واقعيت مهمه و نبايد فراموشش كنيم .

اگر بخوايم اين موضوع رو ناديده بگيريم و خودارضايي كنيم ، مثل اينه كه چشمامونو ببنديم و زهر بخوريم و فكر كنيم كه زنده ميمونيم ...

و من براي همه دعا ميكنم كه هر چه زودتر از اين منجلاب دربيان !

در پناه خدا