خود ارضایی های افراطی و اعتیاد شدید

این حالت برای کسانی که زمان بیشتری مبتلا به خودارضایی هستند شدیدتر هست.

قبلا درباره دور شدن از عوامل تحریک امیز نوشتم  بعد از این کار نوبت به مرحله ی دیگری میرسه که مقابله با اون خیلی مهمه و در بازسازی اعتماد به نفس خیلی موثر هست. من از دوره راهنمایی و بیشتر از 10 سال به خود ارضایی به طور شدید اعتیاد داشتم. یک نگرشی که خیلی به من کمک کرد این بود که خود ارضایی را شناختم . اینکه اعتیاد هست و خودمو اماده مقابله با حالت خلسه و خماری کردم . حالتی که انسان را بی اراده می کنه  من این حالت را خیلی تجربه کردم   طوری هست که هر کسی میگه این من نیستم که خود ارضایی می کنم ، اصلا اراده ای ندارم  ، دست خودم نیست  و من معنای این جمله را خیلی خوب میفهمم. این به معنای به اوج رسیدن تلقینات منفی هست که میتونه ادم را فریب بده که واقعا تو بی اراده ای ولی اگر به خودمون ایمان داشته باشیم میشه ضربه فنی کنیم و حالشو بگیریم... 

در واقع سخت ترین شرایط همین حالت هست که باید خودم را کنترل کنم. وگرنه  بقیه مواقع راحت میگذره.  تو این شرایط دونستن این که تو چه مرحله ای هستم خودش کمک بزرگی هست می دونم که  خماری خودارضایی بهم دست داده و باید از دستش خلاص بشم. این جور موقع من سریع دست به کار میشم و خودمو به زور(چون زخوت و تنبلی تمام وجود ادم را میگیره) مشغول مطالعه  یا گپ زدن با دوستان ، بیرون رفتن و  داد زدن  گوش دادن به اهنگ مورد علاقه به یاد اوردن اخرین توبه و اخرین پیمان و حالت بعد از خود ارضایی و چه بهتر سراغ کاری بریم که جایگزین خوبی باشه اونقدر ذهنمون را با چیزهای مثبت و خوب مشغول کنیم که جایی برای این افکار نمونه.

توجه: پیش از انکه این حالت وجود شما را فرا بگیره شما بر ان غلبه کنید.